صفحه اصلي درباره انجمن ارتباط با انجمن نقشه سایت عضویت در انجمن
صفحه اول
تماس با ما
RSS
جمعه ٢٤ آذر ١٣٩٦  -  
 » 
منوی اصلی
تبلیغات

کانال تلگرام  انجمن پزشکان عمومی مشهد  کلیک کنید

 

 

 

عضویت در سایت و خبرنامه
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اخبار > باید ها و نبایدهای روانشناختی در جریان بلایای طبیعی


  چاپ        ارسال به دوست

دکتر مهدیار سعیدیان

باید ها و نبایدهای روانشناختی در جریان بلایای طبیعی

 

این روزها تمام کشور در سوگ زلزله ایلام و کرمانشاه فرو رفته است.ایرانیان نوع دوست تمام هم و غم خود را برای کمک به هموطنان زلزله زده گذاشته اند.شبکه های اجتماعی پر از همدردی مردم با مصیبت زدگان است .اما مهمتر از همه این موارد نحوه برخورد صحیح و حمایت های اجتماعی از این عزیزان به ویژه کودکان است.آنچه در پی می آید حاصل تحقیقات روانشناسان و تجربیات شخصی نگارنده در جریان حضور به عنوان پزشک در مناطق زلزله زده بم، قائن و آذربایجان است :

انجام اقدامات و رعایت اصول زیر می تواند پس از بروز بلایا درایجاد آرامش، حفظ سلامت روان و کاهش استرس در آسیب دیدگان کمک کننده باشد.

کمکهای اولیه روانشناختی :

به دنبال بلایا اغلب افراد هیجانها و تجارب ناخوشایندی را تجربه می کنند.واکنش ها ممکن است ترکیبی از سردرگمی، ترس، ناامیدی،درماندگی،بیخوابی،دردهای جسمی،اضطراب و خشم،سوگ،شوک، خشونت و بی اعتمادی، احساس گناه و شرم،ازدست دادن اعتماد و اطمینان از خود باشد.

کمک های اولیه روانشناختی می تواند یک محیط امن ،آسوده، مرتبط با دیگران، خودکارآمد، توانمند و پرامید رابرای بازماندگان فراهم نماید.

بایدها:

     به افراد کمک کنید تا نیازهای پایه و اولیه خود مانند غذا، سرپناه و خدمات پزشکی را تامین کنند.اطلاعات درست به افراد درمورد چگونگی رفع این نیازها بدهید.( فراهم کردن امنیت و حمایت )

افرادی که تمایل دارند درمورد حادثه اتفاق افتاده و احساسات مرتبط با آن با شما صجبت کنند، گوش دهید.( فراهم کردن آسودگی و آرامش)

با افراد مهربان و دوستانه رفتارکنید، حتی اگر که آنها شما را نپذیرند.( فراهم کردن آسودگی )

 اطلاعات درست و دقیقی درمورد حادثه وضربه واقداماتی که درحال انجام است ارائه دهید. این کار می تواند به دیگران کمک کند که شرایط را بهتر بفهمند( کمک به آسودگی)

  به افراد کمک کنید تا با دوستان و آشنایانشان ارتباط برقرار کنند.( ارتباط با دیگران)

️  افراد خانواده را دور هم جمع کنید.درصورت امکان شرایطی فراهم نمایید تاکودکان به والدین و یا عضو نزدیکی از اعضائ خانواده شان بازگردند.(ارتباط با دیگران)

 ️  پیشنهادات عملی برای اجرای کارهایی که بتواند خودکارآمدی را افزایش دهد ارائه دهید. ( افزایش خودکارآمدی)

  به افراد کمک کنید تا نیازهاشان را تامین کنند.(افزایش خودکارآمدی)

 مکانهای ارائه دهنده انواع خدمات دولتی و غیردولتی را به مردم آسیب دیده معرفی کنید. ( امیدواری)

 

نبایدها:

 

     بازماندگان رامجبورنکنید که درمورد داستان خود و اتفاقاتی که پیش آمده صحبت کنند . بخصوص درمورد جزئیات ماجرا چراکه این کار ممکن است سبب کاهش خونسردی و آرامش افرادی گردد که تمایل ندارند جزئیات زندگی خود را برای دیگران بازگوکنند.

️   به افراد اطمینان بی مورد ندهید مثلا نگویید "همه چیز خوب خو.اهد شد" و یا "حداقل شما زنده ماندید". بیان این جملات سبب کاهش آرامش افراد می گردد.

     به افراد نگویید که درحال حاضر چه کاری باید انجام دهند، یا چگونه فکر کنند، یاچه احساسی داشته باشند ویا اینکه قبلاچه کار باید انجام می دادند. این کار باعث کاهش خودکارآمدی و افزایش احساس گناه می شود.

️  به افراد نگویید که شما به علت رفتارها و باورهایتان دچار رنج و عذاب شده اید. این موضوع باعث کاهش خودکارآمدی افراد میشود.

️  قولی ندهید که قابل اجرا نیست. قول هایی که اجرا نشوند منجر به کاهش امیدواری در فرد می-شود.

 

   ️  از خدمات موجود و فعالیتهای انجام شده انتقاد نکنید چرا که منجر به کاهش امیدواری و آرامش افراد می شود.


١٠:١٠ - شنبه ٢٧ آبان ١٣٩٦    /    شماره : ٤٧٧    /    تعداد نمایش : ٣٣


امتیازدهی
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: